گفت فولاد بتن را روزی                   که تو این قدر چرا مرموزی
در کشش مثل لبو می‌مانی             در خمش هم که خودت می‌دانی
گفتی از علم تخــطی نکنی             پس چرا کرنش خطی نکـنی؟
تا مسلح نشوی از فولاد                  تو ای و این همه عیب و ایراد
غالباً کیفیـت‌ات پایین است              اصلا انگار که made in چین است...
کنترل کرده کسی جان تو را؟           نسبت آب به سیمان تو را؟
آخر این قدر تخلخل از چی ست؟      غالبا ویبره ات کافی نی ست
چند هفته همه سرگردان اند‌            تا عمل آوری‌ات گردانند
ناظر و کارگر و کارآموز                      آب باید بدهندات هر روز
حرف من را بشنو باور کن                 برو ورزش بکن و لاغر کن
شده ابعاد تو بسیار زیاد                   مثلا تیرِ نود در هفتاد
سازه های بتنی سنگین است         سرعت ساخت‌شان پایین است


در جوابش بتن آمد به سخن‌                     گفت آخر تو چه دانی از من؟
گرچه از آب ام و سیمان ام و سنگ           هرگز اما نزنم مثل تو زنگ
بیخودی مثل تو کرنش نکنم                     زیر هر بار کمانش نکنم
نیست فولاد خفن‌تر از من                      من نمی‌ترسم از آتش اصلاً
اتصالات درون‌ات ناجور                           هیکل‌ات پر شده از جوش غرور
سخنی بین من و بین تو نیست               هر چه باشد پی‌ات آخر بتنی ست